نفت WTI به زیر ۶۸ دلار سقوط کرد؛ هم‌زمان با انتشار خبر پیشرفت در مذاکرات صلح آمریکا و ایران

این خبر از منظر کلان برای بازار انرژی ذاتاً نزولی است، زیرا کاهش تنش میان آمریکا و ایران ریسک اختلال عرضه در خاورمیانه را کم می‌کند و پرمیوم ژئوپلیتیکی نفت را می‌کاهد. اگرچه وضعیت تنگه هرمز هنوز کاملاً شفاف نیست، اما هر نشانه‌ای از بهبود دیپلماسی و بازتر شدن مسیرهای حمل‌ونقل، انتظار بازار برای کمبود عرضه را کاهش می‌دهد. در سمت دیگر، احتمال افزایش سهمیه تولید اوپک‌پلاس به‌معنای بهبود سمت عرضه و فشار بیشتر بر قیمت‌های آتی است؛ این موضوع می‌تواند انتظارات تورمی جهانی را اندکی تعدیل کرده و در حاشیه به نفع دارایی‌های ریسک‌پذیر و به زیان دلارهای کالایی باشد. برای FX، افت نفت معمولاً ارزهای صادرکننده انرژی را تحت فشار قرار می‌دهد و در صورت تداوم، می‌تواند به کاهش تقاضا برای ارزهایی مانند CAD و NOK بینجامد؛ در مقابل، کاهش قیمت انرژی از مسیر افت تورم وارداتی می‌تواند به نفع ارزهای واردکننده انرژی و تا حدی به سود بانک‌های مرکزی در مهار تورم باشد. با این حال، اگر این کاهش قیمت نفت با تضعیف شدید ریسک‌پذیری جهانی همراه نشود، اثر مثبت آن بر احساسات بازار می‌تواند بخشی از فشار نزولی بر ارزهای مرتبط با کالا را خنثی کند.