WTI با وجود کاهش نگرانی‌های عرضه و احتمال افزایش نرخ بهره فدرال در ۲۰۲۶، بالای ۷۵ دلار باقی ماند

ثبات WTI بالای سطح ۷۵ دلار نشان می‌دهد بازار فعلاً میان دو نیروی متضاد در نوسان است: از یک‌سو کاهش ریسک ژئوپلیتیک و احتمال افزایش عرضه—به‌ویژه در صورت کاهش محدودیت‌های صادرات نفت ایران و بهبود مسیرهای حمل‌ونقل—فشار نزولی بر قیمت نفت وارد می‌کند؛ از سوی دیگر، سطح فعلی قیمت‌ها همچنان از سوی ریسک‌های ساختاری عرضه و انتظارات تقاضا در کوتاه‌مدت حمایت می‌شود. از منظر FX، افت احتمالی نفت معمولاً به نفع ارزهای واردکننده انرژی مانند JPY و EUR است و به ارزهای کالامحور و کشورهای صادرکننده انرژی فشار می‌آورد. همچنین سیاست انقباضی‌تر فدرال رزرو و احتمال نرخ‌های بالاتر در ۲۰۲۶ می‌تواند دلار آمریکا را از کانال بازدهی و شکاف نرخ بهره تقویت کند؛ این موضوع معمولاً برای دارایی‌های ریسکی و برخی ارزهای نوظهور منفی است و از منظر انتظارات تورمی، می‌تواند بخشی از اثر کاهشی نفت بر تورم را خنثی کند. در مجموع، اگر کاهش تنش‌ها و افزایش عرضه نفت تثبیت شود، فشار بر WTI ادامه‌دار خواهد بود و اثر آن بر بازار ارز عمدتاً به شکل تقویت دلار و بهبود نسبی ارزهای مصرف‌کننده انرژی ظاهر می‌شود.