شاخص دلار آمریکا پس از حملات آمریکا به ایران بالای سطح ۱۰۱.۰۰ باقی ماند

رشد اخیر دلار بیش از آنکه ناشی از بهبود چشم‌انداز اقتصاد آمریکا باشد، از کانال ریسک‌گریزی و تقاضای پناهگاه امن تغذیه می‌شود. تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه، به‌ویژه تهدید مسیرهای حیاتی انرژی در تنگه هرمز، معمولاً به نفع USD عمل می‌کند زیرا سرمایه‌گذاران در شرایط نااطمینانی به نقدشونده‌ترین و امن‌ترین دارایی‌ها متمایل می‌شوند. با این حال، اثر حمایتی این عامل با کاهش انتظارات افزایش نرخ بهره فدرال رزرو محدود شده است؛ افت بازده انتظاری سیاست پولی پس از NFP ضعیف، مزیت نرخ بهره‌ای دلار را کاهش می‌دهد و می‌تواند مانع از تداوم صعود DXY شود. اظهارات نسبتاً محتاطانه ولی نه تهاجمی ویلیامز نیز نشان می‌دهد فدرال رزرو عجله‌ای برای انقباض بیشتر ندارد و تصمیمات آینده به داده‌های تورم و اشتغال وابسته خواهد بود. در نتیجه، تصویر کوتاه‌مدت دلار ترکیبی از حمایت ریسک‌گریز و فشار ناشی از نرم‌تر شدن مسیر نرخ‌هاست؛ اگر تنش‌ها تشدید شوند، دلار احتمالاً تقویت می‌شود، اما در نبود شوک ژئوپلیتیک جدید، محدودیت سمت صعودی آن از جانب فدرال رزرو غالب خواهد بود.