یورو پیش‌تر افزایش نرخ را انجام داده؛ اکنون چشم‌انتظار وارش است

چشم‌انداز کوتاه‌مدت یورو در حال حاضر بیش از آنکه از مسیر سیاست پولی اروپا حمایت بگیرد، به مسیر فدرال رزرو و پویایی انتظارات تورمی در آمریکا وابسته است. ECB با حفظ لحن انقباضی، مخصوصاً در شرایطی که تورم هسته نزدیک 2.5% مانده، همچنان یک پشتوانه بنیادی برای یورو ایجاد می‌کند؛ اما چون بازار افزایش نرخ‌های بیشتر را تا حدی پیش‌خور کرده، اثر مثبت آن محدود شده است. از سوی دیگر، ریزش نفت از حوالی 120 به نزدیک 80 دلار، همان شوک تورمی‌ای را که هم ECB و هم Fed را به سمت موضع تهاجمی‌تر سوق داده بود، تضعیف می‌کند و این موضوع می‌تواند فشار نزولی بر بازدهی‌ها و دلار وارد کند. بنابراین تا زمانی که فدرال رزرو در نشست پیش‌رو سیگنال صریحی از کاهش نگرانی‌های تورمی ناشی از انرژی بدهد، EUR/USD می‌تواند از کف‌های اخیر فاصله بگیرد؛ اما مقاومت‌های تکنیکال، به‌ویژه محدوده 1.1600 و EMA 200 روزه، مانع مهمی برای ادامه رشد هستند. در مجموع، داده‌های امروز آمریکا و لحن وارش در کنفرانس خبری تعیین می‌کند که آیا برتری نسبی یورو نسبت به دلار تثبیت می‌شود یا بازار دوباره به سمت دلار به‌عنوان دارایی امن‌تر متمایل می‌شود.