دلار استرالیا درجا می‌زند در حالی که همه به جنگ دیگری برای معامله نگاه می‌کنند

چشم‌انداز کوتاه‌مدت AUD/USD بیش از هر چیز تابع برآیند سیاست پولی، اشتهای ریسک و کانال تجارت کالایی است. از یک‌سو، صورت‌جلسه FOMC با نشان دادن شکاف نزدیک به دو نیمه در کمیته، مانع از کاهش انتظارات برای نرخ‌های بالاتر آمریکا می‌شود و در نتیجه بازدهی واقعی و دلار آمریکا را در موضع حمایتی نگه می‌دارد؛ این عامل برای دارایی‌های ریسکی و ارزهای کالامحور، از جمله AUD، محدودکننده است. از سوی دیگر، RBA هنوز از موضع انقباضی عقب‌نشینی نکرده و تأکید بر غیرقابل‌قبول بودن تورم بالای 3% باعث می‌شود بازار، حتی بدون افزایش فوری نرخ، پریمیوم نرخ بهره را برای AUD حفظ کند. با این حال، این حمایت بیشتر جنبه کف‌سازی دارد تا محرک روند صعودی، زیرا وقتی فدرال رزرو نیز به‌طور هم‌زمان متمایل به انقباض است، مزیت نسبی نرخ بهره استرالیا نسبت به دلار آمریکا چندان گسترش نمی‌یابد. در بعد کالا، جهش نفت ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک به‌طور کامل به نفع AUD نیست؛ چون اگرچه استرالیا صادرکننده انرژی است، اما موتور اصلی ارزش‌گذاری AUD همچنان سنگ‌آهن و تقاضای چین است. بنابراین، تا زمانی که داده‌های چین نشانه‌ای از بهبود پایدار در تقاضای صنعتی و ساخت‌وساز ندهد، اثر مثبت جنگ بر terms of trade برای AUD ناقص باقی می‌ماند. در سطح تکنیکال-فاندامنتال، قرار گرفتن قیمت زیر 0.6950 و نزدیک 200DMA، همراه با مومنتوم ضعیف، نشان می‌دهد بازار بیشتر در فاز توزیع/انتظار است تا تشکیل کف معتبر. در صورت انتشار CPI ضعیف‌تر از انتظار چین، فشار بر AUD از کانال رشد و کالا تشدید می‌شود و شکست 0.6900 محتمل‌تر خواهد شد؛ برعکس، داده قوی‌تر می‌تواند این فشردگی را برای یک هفته دیگر تمدید کند.