نفت: ریسک‌های تنگه هرمز و تنش‌های تفاهم‌نامه آمریکا-ایران؛ به روایت ربوبانک

این خبر در کوتاه‌مدت بیشتر از مسیر «ریسک ژئوپلیتیک» بر بازار ارز و انرژی اثر می‌گذارد تا از مسیر بنیادین رشد یا سیاست پولی. افزایش احتمال اختلال در تنگه هرمز، پریمیوم ریسک نفت را بالا نگه می‌دارد و می‌تواند به رشد قیمت نفت، فشار تورمی وارداتی و در نتیجه تقویت انتظارات نرخ بهره در اقتصادهای واردکننده انرژی منجر شود؛ در چنین سناریویی ارزهای وابسته به واردات انرژی مانند JPY، EUR و تا حدی GBP می‌توانند تحت فشار قرار گیرند، در حالی که دلار آمریکا از نقش دارایی امن و همچنین اثر تورمی/نرخ بهره در آمریکا نسبتا حمایت می‌گیرد. با این حال، چون متن بر ادامه مذاکرات و حفظ موقت «peacefire» تأکید دارد، بازار احتمالاً فعلاً با یک ریسک‌پرمیوم محدود اما پایدار قیمت‌گذاری می‌کند، نه یک شوک عرضه قطعی. برای ارزهای کالامحور مانند CAD و NOK، نفت بالاتر در حالت عادی حمایتی است، اما اگر شوک ژئوپلیتیک به ریسک‌گریزی شدید در بازارهای جهانی منجر شود، اثر مثبت نفت می‌تواند با فشار بر احساسات ریسک خنثی یا معکوس شود. در مجموع، تمایل کوتاه‌مدت به نفع USD و XAU است، نفت خام نیز از منظر قیمت نسبی صعودی می‌ماند، اما شدت حرکت به این بستگی دارد که آیا تنش‌ها به اختلال واقعی در مسیرهای حمل‌ونقل یا صرفاً لفاظی سیاسی محدود می‌شوند.