نفت: مسیرهای واگراي بازار زیر اردوگاههای ژئوپولیتیکی – رابوبانک
رابوبانک میگوید با کاهش تدریجی محدودیتهای تولید اوپکپلاس و ازسرگیری جریان نفتکشها در تنگه هرمز، برنت تحت فشار نزولی قرار گرفته است. با این حال، ریسکهای کشتیرانی همچنان عامل کلیدی تعیین قیمت نفت هستند و ایران میتواند با اعمال «هزینههای خدماتی» و شرایط متفاوت برای چین و متحدانش، بازار نفت را به بلوکهای قیمتی ژئوپولیتیکی جداگانه تقسیم کند.
تحلیل
این خبر از منظر کلان برای بازار ارز و داراییهای ریسکی دو پیام اصلی دارد: نخست، افزایش عرضه اسمی از سوی اوپکپلاس و بهبود نسبی عبور و مرور در هرمز میتواند فشار نزولی بر قیمت نفت و در نتیجه بر انتظارات تورمی جهانی وارد کند؛ این امر معمولاً به نفع ارزهای واردکننده انرژی و تا حدی به نفع اوراق و ارزهای با حساسیت کمتر به تورم است. دوم، تداوم ریسکهای لجستیکی و ایده شکلگیری «بازارهای نفت» جداگانه بر اساس اردوگاههای ژئوپولیتیکی، یک حق بیمه ریسک ساختاری را حفظ میکند که میتواند نوسان انرژی را بالا نگه دارد. از منظر FX، این وضعیت به نفع ارزهای صادرکننده نفت در صورت تشدید اختلال عرضه است، اما اگر جریان نفت بدون مانع ادامه یابد و بازار بیشتر بر افزایش تولید تمرکز کند، فشار نزولی بر نفت میتواند برای ارزهای واردکننده انرژی مثل یورو، ین و تا حدی پوند حمایتی باشد. برای دلار آمریکا، اثر خالص دوگانه است: از یک سو نفت ارزانتر میتواند به کاهش تورم و کاهش انتظارات نرخ بهره کمک کند، از سوی دیگر تشدید تنشها و تمایل به داراییهای امن معمولاً تقاضای پناهگاه برای دلار را بالا میبرد. در مجموع، بازار باید بیش از سطح تولید، به قابلیت واقعی حملونقل، بیمه، مسیرهای کشتیرانی و «ریسک ژئوپولیتیکی قیمتگذاریشده» توجه کند؛ این عوامل میتوانند هم بر تورم و هم بر جهتگیری بانکهای مرکزی در ماههای آینده اثر بگذارند.
