نفت: تقاضای چین و صادرات آمریکا تعادل بازار را شکل میدهد – آیانجی
به گفته وارن پترسون از ING، کاهش واردات نفت خام چین و افزایش صادرات آمریکا در کوتاهمدت فشار را از بازار نفت برداشته است، اما این عوامل پایدار نیستند. واردات نفت خام چین در مه ۲۰۲۶ بهطور محسوسی افت کرده و همزمان صادرات بالای آمریکا تا حدی از محل کاهش موجودیها تأمین میشود. با پایان یافتن تدریجی آزادسازی ذخایر راهبردی، از جمله SPR آمریکا تا اواخر ژوئیه، احتمال تشدید دوباره تنگی بازار بالا میرود.
تحلیل
این خبر در مجموع برای بازار نفت ماهیتی حمایتی دارد، زیرا نشان میدهد آرامش فعلی قیمتها بیشتر ناشی از عوامل موقتی سمت عرضه و تقاضا است تا بهبود بنیادین و پایدار توازن بازار. افت محسوس واردات چین، اگر تداوم یابد، فشار نزولی بر نفت و داراییهای مرتبط با انرژی ایجاد میکند؛ اما نکته کلیدی این است که صادرات بالای آمریکا از محل موجودیها تأمین میشود و بنابراین نمیتواند برای مدت طولانی بهعنوان منبع عرضه اضافی باقی بماند. از منظر کلان، پایان آزادسازی ذخایر راهبردی و توقف SPR آمریکا در اواخر ژوئیه میتواند به افزایش سریعتر قیمت نفت منجر شود و در نتیجه انتظارات تورمی را بالا ببرد. این موضوع معمولاً به سود ارزهای کالایی و تولیدکنندگان انرژی مانند CAD و NOK است، در حالی که برای ارزهای واردکننده انرژی مثل JPY و تا حدی EUR و CNY میتواند فشار منفی از مسیر تراز تجاری و هزینههای واردات انرژی ایجاد کند. برای USD اثر خالص دوگانه است: از یکسو صادرات قوی نفت آمریکا و قیمتهای بالاتر انرژی میتواند از بخش انرژی و درآمدهای دلاری حمایت کند، اما از سوی دیگر افزایش تورم ناشی از نفت میتواند فدرال رزرو را در موضع انقباضیتری نگه دارد و ریسکگریزی بازار را تشدید کند. در کوتاهمدت، سمت ریسک برای نفت و ارزهای انرژیمحور صعودیتر از قبل ارزیابی میشود، بهویژه اگر دادههای چین همچنان ضعیف بماند اما موجودیهای آمریکا شروع به کاهش محسوس کنند.
