طلای جهانی در نزدیکی ۴٬۲۰۰ دلار بدون اطمینان صعودی می‌ماند؛ با اتکای انتظارات افزایش نرخ فدرال رزرو و ریسک‌های ایران به دلار

از منظر بنیادی، طلا در حال حاضر بین دو نیروی متضاد گیر افتاده است: از یک‌سو کاهش قیمت نفت می‌تواند انتظارات تورمی را تعدیل کند و بخشی از فشار صعودی بر بازدهی واقعی را کاهش دهد، که برای طلا ذاتاً حمایتی است. اما از سوی دیگر، بازار همچنان احتمال بالایی برای تداوم یا حتی تشدید رویکرد انقباضی فدرال رزرو در قیمت‌ها لحاظ می‌کند؛ این موضوع دلار آمریکا را از طریق کانال نرخ‌های بهره و بازدهی خزانه‌داری تقویت کرده و هزینه فرصت نگهداری طلای بدون بازده را بالا می‌برد. افزون بر این، تنش‌های ایران، تهدیدهای نظامی جدید و تشدید حملات روسیه به اوکراین، ریسک‌گریزی را حفظ کرده و به تقاضای پناهگاه امن برای دلار کمک می‌کند؛ در نتیجه، هر رشد طلا فعلاً بیشتر در قالب بازگشت اصلاحی دیده می‌شود تا آغاز یک روند صعودی پایدار. از دید تکنیکال نیز ناتوانی قیمت در عبور از میانگین متحرک نمایی ۲۰۰روزه و ماندگاری مومنتوم در محدوده ضعیف، نشان می‌دهد تا زمانی که سطح ۴٬۳۳۴ دلار پس گرفته نشود، فشار نزولی و فروش در جهش‌ها غالب خواهد ماند.