جهان‌ارز: مسیرهای واگرا در بانک‌های مرکزی و نفت – ولز فارگو

پیام اصلی این گزارش، تشدید واگرایی در مسیر سیاست پولی کشورهاست؛ عاملی که معمولاً به نفع نوسان‌های ارزی و تقویت تمایز عملکرد کراس‌ها و بلوک‌های ارزی می‌شود. کاهش پیش‌بینی تورم جهانی به دلیل نفت ارزان‌تر، فشار ضدتورمی ایجاد می‌کند و از منظر FX می‌تواند به تضعیف ارزهای کالامحور و ارزهای حساس به رشد کمک کند، هرچند در کوتاه‌مدت برای ارزهای واردکننده انرژی یک نیروی حمایتی محسوب می‌شود. انتظار برای «آخرین افزایش» نرخ در ECB، RBA و BoJ معمولاً از منظر انتظارات بازار، سیگنالی برای نزدیک شدن به اوج نرخ‌هاست؛ این موضوع به‌ویژه اگر همراه با راهنمایی ملایم پس از آن باشد، می‌تواند سقفی بر بازدهی اوراق و در نتیجه بر ارزهای مربوطه بگذارد. در بریتانیا، احتمال شروع یک چرخه کوتاه انقباضی به دلیل انتقال با تأخیر شوک انرژی از طریق Ofgem، پشتیبان پوند است و از کانال نرخ‌های کوتاه‌مدت و انتظارات تورمی می‌تواند GBP را نسبت به همتایان اروپایی تقویت کند. بانک کانادا در حالت انتظار، با توجه به مسیر نفت و رشد، احتمالاً سیگنال خنثی‌تری دارد و CAD را در برابر ارزهایی با فاز انقباضی قوی‌تر آسیب‌پذیرتر می‌کند. در بازارهای نوظهور، ادامه کاهش نرخ در چین و برزیل نشان‌دهنده اولویت رشد/تسهیل مالی است و می‌تواند فشار نزولی بر CNY و BRL وارد کند، در حالی که حفظ نرخ در مکزیک و افزایش نرخ در هند از ارزهای مربوطه حمایت نسبی می‌کند. در مجموع، این فضا به نفع استراتژی‌های بر مبنای تفاوت نرخ بهره، carry و واگرایی سیاستی است و احتمال می‌رود USD در برابر ارزهای با سیاست تسهیلی‌تر یا چشم‌انداز رشد ضعیف‌تر، موقعیت دفاعی‌تری داشته باشد.