داوجونز با اتکای موقت به نیرویی قرضی به رکورد تازه رسید

این خبر از منظر FX در درجه اول از کانال «ریسک‌سِنتیمنت» و «انتظارات نرخ بهره» اهمیت دارد. رکورد داوجونز، آن هم در شرایطی که بخشی از آن ناشی از جابه‌جایی ترکیب شاخص و وزن بالاتر سهام‌های بزرگ فناوری است، سیگنال رشد فراگیر و پایدار برای اقتصاد آمریکا محسوب نمی‌شود؛ بنابراین اثر حمایتی آن بر دلار محدود و بیشتر از جنس بهبود موقت اشتهای ریسک است. در مقابل، داده‌های ADP ضعیف‌تر از انتظار و PMI تولیدی که تنها کمی بالای مرز انبساط قرار دارد، تصویر یک اقتصاد در حال کند شدن را تقویت می‌کند؛ این موضوع می‌تواند بازدهی اوراق خزانه را در سررسیدهای کوتاه‌تر تحت فشار بگذارد و در صورت تداوم ضعف داده‌ها، انتظارات برای چرخش محتاطانه‌تر فدرال رزرو را زنده نگه دارد. با این حال، چون تورم هنوز دغدغه اصلی فد است، هر گزارش ضعیف اشتغال لزوماً به معنی کاهش فوری نرخ‌ها نیست و حتی یک داده بسیار ضعیف می‌تواند در ابتدا به «ترس از رشد» و افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن بینجامد. در نتیجه، اثر خالص این خبر بر دلار آمریکا در کوتاه‌مدت کمی منفی تا خنثی است؛ در حالی که طلا از مسیر افت بازدهی واقعی و افزایش تقاضای پناهگاه امن می‌تواند اندکی حمایت شود. برای بازارهای سهام، به‌ویژه شاخص‌های وسیع‌تر، ترکیب رکوردسازی مبتنی بر چند مگاکپ با داده‌های اقتصادی نرم ریسک اصلاح کوتاه‌مدت را بالا می‌برد و از منظر جفت‌ارزها، اگر NFP کمتر از انتظار منتشر شود، دلار در برابر ارزهای حساس به ریسک و همچنین ارزهای با نرخ بهره بالا می‌تواند تحت فشار قرار گیرد، اما شدت واکنش به لحن فدرال رزرو پس از داده بستگی خواهد داشت.