شاخص داوجونز با تکیه بر بادهای موافق قرضی به رکوردهای تازه صعود کرد
شاخص داوجونز به رکورد جدیدی رسید، اما این رشد بیشتر از آنکه ناشی از بهبود بنیادی سودآوری باشد، از افت قیمت نفت و کاهش بازده اوراق خزانه تغذیه شد. افت نفت و انتظار برای فشار کمتر تورمی، بازده 10ساله آمریکا را پایین آورد و به سهام حساس به نرخ بهره در داوجونز کمک کرد.
تحلیل
این خبر از منظر کلان، به نفع دلار آمریکا از کانال «انتظارات نرخ بهره» و در عین حال بالقوه منفی برای آن از کانال «ریسکپذیری» است؛ اما در کوتاهمدت اثر غالب احتمالاً از دادههای تورمی آتی میآید. سقوط نفت خام، فشار تورمی انتظاری را کاهش داده و میتواند بازده اوراق خزانه را پایین نگه دارد؛ این امر معمولاً به ضرر دلار از زاویه اختلاف نرخهاست، چون بخشی از مزیت بازدهی USD را میکاهد. با این حال، صعود سهام و بهبود احساس ریسک میتواند تقاضا برای داراییهای پرریسک را بالا ببرد و در عمل به نفع ارزهای کالامحور و بازارهای سهامی جهانی تمام شود. نکته مهم این است که بازار در حالی از روایت «دیساینفلیشن» ناشی از نفت ارزان استقبال کرده که Core PCE در پیشروست و اگر این شاخص داغتر از انتظار چاپ شود، ممکن است بازدهها دوباره بالا بروند و بخش عمده این حرکت سهام را معکوس کنند. بنابراین، پیام این خبر برای FX بیشتر «کاهش نوسان بازده و تقویت موقت اشتهای ریسک» است تا یک روند پایدار ضددلاری؛ نتیجه نهایی به PCE و واکنش فدرال رزرو وابسته خواهد بود.
