نفت خام جنگ را فراموش میکند و در برابر عوارض تنگه سر خم نمیکند
نفت خام وست تگزاس اینترمدییت (WTI) به پایینترین سطح ۱۸ هفته اخیر رسیده و تقریباً تمام صرف ریسک ژئوپلیتیکی ناشی از درگیری اخیر را از دست داده است. با وجود تهدیدهای مربوط به اخذ عوارض در تنگه هرمز، بازار فعلاً این ریسک را بیشتر بهصورت افزایش هزینه حملونقل میبیند تا اختلال واقعی عرضه. همزمان، تولید بالای آمریکا، گویان و برزیل و موجودیهای بالا، تصویر مازاد عرضه را تقویت کرده است.
تحلیل
افت WTI به زیر میانگینهای متحرک ۵۰ و ۲۰۰ روزه نشان میدهد که محرک ژئوپلیتیکی دیگر توان حمایت از قیمت را ندارد و بازار دوباره به منطق بنیادین عرضهوتقاضا برگشته است. از منظر کلان، تداوم کاهش نفت میتواند فشار نزولی بر انتظارات تورمی وارد کند؛ این موضوع معمولاً به نفع اوراق، و در حاشیه به افزایش احتمال موضعگیری نرمتر بانکهای مرکزی منجر میشود، زیرا بخشی از فشار قیمتی سمت انرژی از سبد CPI خارج میشود. در عین حال، تهدید اخذ عوارض در تنگه هرمز بیشتر اثر هزینهای دارد تا اثر حجمی: اگر جریان نفت قطع نشود، شوک قیمتی پایدار و کمبود فیزیکی رخ نمیدهد و بنابراین اثر آن بر بازار جهانی محدود میماند. از منظر FX، نفت ضعیف معمولاً برای ارزهای کالامحور و صادرکنندگان انرژی منفی است، در حالی که برای دلار آمریکا میتواند خنثی تا اندکی مثبت باشد اگر کاهش نفت به افت تورم و کاهش بازدهی واقعی منجر شود. با این حال، چون بازار فعلاً ریسک اختلال عرضه را جدی نمیگیرد، مسیر کممقاومت برای نفت همچنان نزولی است و هر رالی احتمالاً با فروش در محدودههای مقاومتی مواجه خواهد شد.
