WTI از اوج سه‌ماهه عقب‌نشینی کرد و به زیر ۹۲ دلار افتاد؛ نگرانی از سمت عرضه افت را محدود می‌کند

از منظر بنیادی، این خبر برای بازار انرژی ماهیتاً صعودی است، زیرا ریسک ژئوپولیتیک مستقیماً پریمیوم عرضه را افزایش می‌دهد و احتمال اختلال در جریان صادرات خلیج فارس را بالا می‌برد. بالا رفتن قیمت نفت می‌تواند انتظارات تورمی جهانی را تقویت کند، به‌ویژه از کانال هزینه حمل‌ونقل، سوخت و نهاده‌های تولید؛ در نتیجه، برای بانک‌های مرکزی یک عامل بالقوه انقباضی محسوب می‌شود و ممکن است مسیر کاهش نرخ بهره را به تعویق بیندازد یا لحن محتاطانه‌تری ایجاد کند. برای ارزها، این وضعیت معمولاً به نفع دلار آمریکا در نقش دارایی امن است، هرچند در افق کوتاه‌مدت افزایش قیمت انرژی می‌تواند به ارزهای صادرکننده نفت مانند CAD، NOK و تا حدی AUD/برخی ارزهای کالامحور کمک کند. در مقابل، ارزهای واردکننده انرژی و اقتصادهای دارای کسری تجاری نفتی ممکن است تحت فشار قرار گیرند. از سوی دیگر، تشدید ریسک‌های ژئوپولیتیک معمولاً به افت تمایل به ریسک و حمایت از طلا منجر می‌شود، در حالی که در صورت گسترش بحران، نوسان در بازارهای سهام و دارایی‌های پرریسک افزایش می‌یابد. بنابراین، تا زمانی که تهدیدهای عرضه و نااطمینانی درباره تنگه هرمز پابرجاست، کف قیمتی نفت می‌تواند بالاتر بیاید و اصلاح‌های نزولی محدود بماند.