پوند پس از ثبت کندی اقتصاد بریتانیا در آوریل بالای ۱.۳۴ دلار قرار گرفت

این داده برای پوند ماهیتی دوگانه دارد. از یک سو، افت تولید ناخالص داخلی در آوریل نشانه‌ای از کاهش مومنتوم رشد و افزایش ریسک رکود نسبی است که می‌تواند بانک انگلستان را نسبت به افزایش بیشتر نرخ بهره محتاط‌تر کند؛ این عامل به‌طور معمول برای ارز منفی است، زیرا انتظارات نرخ بهره را تعدیل می‌کند. از سوی دیگر، رشد سه‌ماهه مطابق انتظار و بالاتر از عملکرد ماهانه نشان می‌دهد که ضعف فعلی لزوماً به معنای فروپاشی روند رشد نیست و بنابراین فشار نزولی بر پوند محدود مانده است. در سطح کلان، پوند همچنان بین دو نیروی متضاد گیر کرده است: تورم چسبنده ناشی از هزینه‌های انرژی و ریسک‌های ژئوپلیتیک، در برابر کندی فعالیت اقتصادی که دست BOE را برای انقباض بیشتر می‌بندد. در کوتاه‌مدت، تا زمانی که داده‌های بعدی یا سیگنال صریح‌تری از BOE منتشر نشود، GBP/USD احتمالاً در همان محدوده ۱.۳۳ تا ۱.۳۵ نوسان می‌کند و واکنش بازار بیشتر تابع انتظارات نرخ بهره و لحن سیاست‌گذار خواهد بود تا خودِ عدد GDP.