روپیه در مسیر یک افت ماهانه دیگر و کاهش فصلی حدود ۵ درصد

چشم‌انداز کوتاه‌مدت روپیه همچنان تحت سلطه دو عامل اصلی است: قدرت پایدار دلار و انتظارات بازار از تداوم سیاست انقباضی فدرال رزرو. وقتی شاخص دلار در سطح بالایی تثبیت می‌شود، ارزهای بازارهای نوظهور با هزینه تأمین مالی دلاری بالاتر و جذابیت نسبی کمتر مواجه می‌شوند؛ این موضوع به‌ویژه برای روپیه که به حساسیت بالا نسبت به جریان‌های ریسک‌پذیری و شکاف نرخ بهره شناخته می‌شود، منفی است. اظهارات بانک اندونزی درباره آمادگی برای مداخله، در کوتاه‌مدت می‌تواند سرعت ضعف را محدود کند، اما تا زمانی که این موضع با داده‌های قوی‌تر یا سیگنال‌های سیاستی سخت‌گیرانه‌تر همراه نشود، اثر آن بیشتر کلامی و موقت خواهد بود. ورود ۹ میلیارد دلار به اوراق دولتی و اوراق بانک مرکزی نشان می‌دهد که جذابیت بازدهی هنوز وجود دارد، اما این جریان‌ها در برابر فشار ناشی از دلار قوی و تردید نسبت به مسیر تورم داخلی کافی نبوده‌اند. افزایش تورم سالانه ماه مه که به نزدیکی سقف هدف بانک مرکزی رسیده، دست سیاست‌گذار را برای کاهش نرخ بهره می‌بندد و حتی می‌تواند احتمال حفظ موضع انقباضی را تقویت کند؛ با این حال، اگر رشد اقتصادی داخلی یا تراز تجاری ضعیف‌تر شود، این حمایت پولی نیز کمتر اثرگذار خواهد بود. از منظر خارجی، کاهش مازاد تجاری آوریل به کمترین سطح از ۲۰۲۰ بیانگر افت حمایت ارزی از محل صادرات است و در کنار افت قیمت نفت، یک سپر حمایتی مهم را از روپیه گرفته است. در مجموع، مادامی که دلار آمریکا قوی بماند و بهبود معناداری در مازاد تجاری یا ریسک‌پذیری جهانی دیده نشود، مسیر کوتاه‌مدت روپیه همچنان نزولی و نوسان‌ها رو به ضعف باقی می‌ماند.