دلار در آستانه بزرگ‌ترین افت هفتگی از آوریل قرار گرفت، زیرا داده‌های اشتغال شرط‌بندی‌ها روی افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را تضعیف کرد

این خبر از منظر ارزی به‌طور مستقیم به کانال نرخ بهره و انتظارات سیاست پولی مربوط می‌شود. تضعیف داده‌های اشتغال معمولاً به معنای کاهش شتاب اقتصاد و افت فشارهای تورمی آینده تلقی می‌شود؛ در نتیجه بازار احتمال می‌دهد فدرال رزرو در مسیر افزایش نرخ‌ها محتاط‌تر شود یا حتی در نزدیکی سقف چرخه انقباض قرار داشته باشد. کاهش بازدهی اوراق خزانه و افت انتظارات نرخ بهره، جذابیت نسبی دلار را در برابر ارزهای اصلی کم می‌کند، زیرا مزیت بازدهی آمریکا کاهش می‌یابد. در کوتاه‌مدت، این فضا به نفع یورو، پوند و به‌ویژه ارزهای حساس به ریسک مانند دلار استرالیا و نیوزیلند است؛ هرچند اگر داده‌های ضعیف‌تر به نگرانی از رشد جهانی و ریسک‌گریزی دامن بزند، بخشی از این اثر می‌تواند خنثی شود. جمع‌بندی اینکه محرک غالب در این خبر، فشار نزولی بر دلار از مسیر تعدیل انتظارات نرخ بهره است.