ون همیشگی: معامله‌گران از ریسک‌ها در گذار تاریخی به معاملات ۲۴ ساعته نگرانند

گذار به معاملات ۲۴ ساعته از منظر کلان، بیش از آن‌که یک شوک بنیادی به رشد یا تورم باشد، یک شوک ساختاری به میکروساختار بازار و رژیم نوسان محسوب می‌شود. افزایش ساعات معامله می‌تواند کشف قیمت را بهبود دهد، اما هم‌زمان ریسک شکاف قیمتی، فشار بر بازارگردان‌ها، و دشوارتر شدن هجینگ در ساعات کم‌عمق را بالا می‌برد. برای FX، اثر مستقیم از مسیر تغییر اشتهای ریسک و جریان‌های پوشش ریسک سهام/شاخص‌ها منتقل می‌شود: در محیطی با نوسان بالاتر در دارایی‌های پرریسک، معمولاً ارزهای امن مثل JPY و CHF تقاضای نسبی می‌گیرند و ارزهای کالامحور و پربتا مثل AUD و NZD تحت فشار قرار می‌گیرند. اگر این تغییر ساختاری باعث اختلال یا نگرانی نسبت به ثبات بازار شود، دلار آمریکا نیز می‌تواند به‌عنوان دارایی نقدشونده و پناهگاه نسبی حمایت شود. از سوی دیگر، چون این خبر مستقیماً به نرخ‌های بهره، تورم یا مسیر بانک‌های مرکزی اشاره ندارد، اثر آن بر ارزها عمدتاً از کانال risk sentiment و نوسان کوتاه‌مدت است، نه از کانال فاندامنتال بلندمدت.