روپیه و پزو در میان ارزهای آسیایی بیشترین افت را ثبت کردند؛ وون خلاف روند حرکت کرد
در معاملات اخیر، روپیه اندونزی و پزوی فیلیپین از جمله ضعیف‌ترین ارزهای آسیایی بودند، در حالی که وون کره جنوبی برخلاف جریان غالب بازار عملکرد بهتری داشت. این واگرایی نشان می‌دهد که فشارهای محلی و تفاوت در انتظارات سیاست پولی، رفتار ارزهای منطقه را از هم جدا کرده است.
تحلیل
افت روپیه و پزو معمولاً بازتابی از ترکیب چند عامل است: تضعیف ریسک‌پذیری جهانی، نگرانی نسبت به خروج سرمایه از بازارهای نوظهور، و حساسیت بالا به اختلاف نرخ بهره با آمریکا. در چنین فضایی، هرگونه تقویت دلار یا افزایش بازدهی اوراق خزانه آمریکا می‌تواند فشار بیشتری بر ارزهای آسیاییِ دارای کسری حساب جاری یا وابسته به جریان سرمایه کوتاه‌مدت وارد کند. در مقابل، عملکرد بهتر وون کره جنوبی می‌تواند ناشی از بهبود نسبی احساس ریسک، عوامل تجاری/صادراتی یا انتظار برای سیاست پولی کمتر انبساطی نسبت به سایر همتایان منطقه‌ای باشد. در مجموع، پیام این حرکت‌ها برای FX این است که بازار فعلاً بیش از هر چیز به تفاوت در بنیادهای داخلی، تاب‌آوری خارجی و سیگنال‌های بانک‌های مرکزی حساس است؛ بنابراین ارزهایی که فضای تورمی کنترل‌شده‌تر، تراز خارجی قوی‌تر و حمایت سیاستی روشن‌تری دارند، در برابر نوسانات دلار مقاوم‌تر خواهند بود.
