مدیریت فارکس
بانک مرکزی هند (RBI) مجموعه‌ای از اقدامات جدید برای بازار ارز اعلام کرده که شامل محدودیت در «ری‌بکینگ» قراردادهای مشتقه ارزی، کاهش شدید آستانه معاملات بدون وجود پوشش واقعی از ۱۰۰ میلیون دلار به ۵ میلیون دلار و الزام اخذ اظهارنامه از کاربران است. همچنین بانک‌ها باید برای قراردادهای مشتقه مشخص با ارزش بیش از ۲ میلیون دلار، ذخیره‌ای معادل ۲۰ درصد مبلغ اسمی نزد RBI نگهداری کنند.
تحلیل
این بسته مقرراتی در مجموع ماهیتی انقباضی و کنترلی دارد و می‌تواند هزینه پوشش ریسک ارزی را برای بانک‌ها و واردکنندگان افزایش دهد. کاهش آستانه از ۱۰۰ میلیون دلار به ۵ میلیون دلار، نظارت بر معاملات مشتقه را به‌طور معناداری سخت‌گیرانه‌تر می‌کند و احتمالاً هدف آن محدود کردن سفته‌بازی و کاهش موقعیت‌های بدون پشتوانه واقعی است؛ با این حال، در کوتاه‌مدت می‌تواند نقدشوندگی بازار مشتقات ارزی را کاهش دهد و انعطاف‌پذیری شرکت‌ها در هجینگ را محدود کند. الزام نگهداری FERR نیز به‌دلیل قفل شدن بخشی از منابع بانک‌ها نزد RBI، فشار نقدینگی و هزینه فرصت ایجاد می‌کند و به‌احتمال زیاد بخشی از این هزینه به مشتریان منتقل خواهد شد؛ در نتیجه هزینه هجینگ بالا می‌رود و تقاضا برای پوشش ریسک، به‌ویژه از سوی واردکنندگان کوچک‌تر، ممکن است کاهش یابد. از منظر FX، این سیاست‌ها می‌توانند در کوتاه‌مدت به کاهش ریسک‌های سفته‌بازانه کمک کنند، اما اگر به‌صورت نامتناسب انعطاف هجینگ مشروع را محدود کنند، ممکن است ریسک ارزیِ پوشش‌نیافته را حتی افزایش دهند. برای روپیه هند، اثر نهایی احتمالاً خنثی تا اندکی مثبت از منظر کنترل نوسان است، اما کانال منفی از طریق افزایش هزینه معامله و فشار بر فعالیت تجاری نیز قابل توجه است.
