بانک مرکزی چین نرخ برابری مرکزی یوان را در ۶.۷۱۶۵ تعیین کرد؛ در برابر ۶.۷۱۷۱ در روز چهارشنبه

این خبر به‌تنهایی اثر بنیادین بزرگی ندارد، اما از منظر سیگنال‌دهی نشان می‌دهد بانک مرکزی چین همچنان تمایل دارد یوان را در یک دامنه نسبتاً باثبات نگه دارد و از نوسان‌های تند جلوگیری کند. تثبیت نزدیک نرخ قبلی معمولاً به معنای عدم تمایل سیاست‌گذار به تضعیف محسوس یوان است؛ موضوعی که می‌تواند فشار نزولی بر انتظارات تورمی وارداتی را محدود کرده و تا حدی از ثبات مالی حمایت کند. با این حال، چون تغییر بسیار کوچک است، اثر آن بر بازار ارز بیشتر از مسیر روانی و مدیریت انتظارات می‌آید تا از مسیر بنیادی قوی. در کوتاه‌مدت این اقدام می‌تواند برای یوان خنثی تا اندکی مثبت باشد، در حالی که برای دلار آمریکا و ارزهای حساس به چین اثر مشخصی ندارد مگر در صورتی که با سیاست‌های آتی انبساطی یا مداخله‌گرایانه‌تر همراه شود.