روپیه هند پیش از تثبیت، اندکی تقویت شد و به ۹۴٫۷۹ در برابر دلار رسید؛ عوامل کلیدی قابل‌پیگیری

حرکت اخیر روپیه نشان می‌دهد که نیروی محرک اصلی آن در کوتاه‌مدت بیش از هر چیز از سمت تراز ارزی و جریان‌های سرمایه‌ای می‌آید، نه صرفاً از سمت دلار جهانی. جهش قیمت برنت به محدوده نزدیک ۱۱۵ دلار می‌تواند از طریق افزایش هزینه واردات انرژی، کسری حساب جاری هند را بدتر کند و نیاز به خرید دلار توسط واردکنندگان را بالا ببرد؛ بنابراین حتی در شرایطی که شاخص دلار ضعیف‌تر شده و بازدهی اوراق آمریکا کاهش یافته، اثر منفی نفت بر روپیه می‌تواند غالب باشد. از سوی دیگر، تضعیف بازار سهام داخلی و احتمال خروج مجدد سرمایه‌گذاران خارجی، فشار مضاعفی بر ارز ایجاد می‌کند، هرچند بهبود نقدینگی دلاری کوتاه‌مدت و امید به توافق تجاری با آمریکا می‌تواند بخشی از این فشار را خنثی کند. در مجموع، تا زمانی که ریسک‌های ژئوپلیتیک مرتبط با نفت و نوسان جریان‌های پرتفوی ادامه دارد، سوگیری کوتاه‌مدت روپیه همچنان شکننده و متمایل به ضعف باقی می‌ماند.