بانک اندونزی نرخ بهره کلیدی را بدون تغییر نگه داشت، در حالی که تهدید تنزل رتبه MSCI بر بازارها سایه انداخت

ترکیب سیاستی بانک اندونزی نشان می‌دهد اولویت کوتاه‌مدت سیاست‌گذار تثبیت روپیه است، اما بدون افزایش نرخ سیاستی که می‌تواند به اعتباردهی و رشد آسیب بزند. افزایش نرخ تسهیلات سپرده و مشوق‌های هج ارزی، در کنار کاهش نسبت ذخیره قانونی، به‌نوعی «انقباض هدفمند در نقدینگیِ کوتاه‌مدت» و «حمایت از سمت عرضه اعتبار» است؛ یعنی BI می‌کوشد هم جذابیت نگهداری دارایی ریالی را بالا ببرد و هم فشار بر بانک‌ها برای وام‌دهی را کم کند. با این حال، عامل اصلی فشار بر بازار همچنان ریسک خروج سرمایه ناشی از تهدید تنزل رتبه MSCI است. اگر این ریسک تداوم یابد، حتی اقدامات حمایتی بانک مرکزی نیز ممکن است برای مهار جریان‌های خروجی کافی نباشد، زیرا اثر آن بیشتر از مسیر احساس ریسک، پرتفوی‌فلوها و کاهش تقاضای سرمایه‌گذاران خارجی منتقل می‌شود تا صرفاً از کانال نرخ بهره. افت ۲.۵ درصدی روپیه در ماه گذشته و عملکرد ضعیف آن در آسیا نشان می‌دهد که بازار نسبت به شکاف‌های بیرونی، نرخ‌های جهانی بالاتر، قیمت نفت و کسری حساب جاری حساس است. در مجموع، پیام سیاستی فعلی برای روپیه نسبتاً مثبت اما محدود است؛ برای سهام اندونزی و جریان سرمایه خارجی، ریسک همچنان منفی باقی می‌ماند. اگر فشار فروش و خروج سرمایه تشدید شود، بانک اندونزی ممکن است ناچار به بازگشت به افزایش نرخ بهره سیاستی شود، حتی اگر فعلاً ترجیح دهد از مسیرهای غیرمستقیم‌تر بازار ارز را حمایت کند.