مدیران صندوق‌های جهانی آرام می‌مانند و با وجود سقوط ین، موقعیت‌های خود را حفظ می‌کنند

این خبر در کوتاه‌مدت به ضرر ین و به نفع دلار آمریکاست، زیرا شکاف بازدهی همچنان محرک اصلی جریان سرمایه از ینِ کم‌بازده به دارایی‌های دلاری باقی مانده است. اگر فدرال رزرو لحن نسبتاً تهاجمی خود را حفظ کند و بانک مرکزی ژاپن در افزایش نرخ‌ها محتاط بماند، کانال نرخ بهره به تداوم فشار نزولی بر JPY منجر می‌شود. همچنین تضعیف ین می‌تواند از مسیر افزایش هزینه واردات انرژی و کالاهای اساسی، در میان‌مدت به تورم ژاپن دامن بزند؛ اما تا زمانی که این اثر به شکل «عدم مهار انتظارات تورمی» دیده نشود، بازار احتمالاً آن را کافی برای تغییر سریع سیاست BOJ نمی‌داند. مداخله ارزی ژاپن می‌تواند نوسان مقطعی ایجاد کند، ولی تجربه‌های اخیر نشان می‌دهد که بدون تغییر بنیادین در اختلاف نرخ‌ها، اثر مداخله‌ها کوتاه‌عمر است. از منظر پرتفوی، ضعف ین به نفع سهام صادرکنندگان ژاپنی و برخی نام‌های مرتبط با زنجیره تأمین فناوری/هوش مصنوعی است، در حالی که بانک‌های داخلی ژاپن می‌توانند از حاشیه سود بهره‌ای بالاتر سود ببرند.